بازگشتن يكى از مايان را در خاطر گذشت كه : « اگر مولانا كرامت دارد مىبايد كه چيزى كشمش سياه به طريق تبرك به من دهد . » چون روان شديم مولانا آن شخص را آواز دادند كه يك ساعت باش . بعد به خانهء خود رفتند و يك‌طبق مويز سياه آورده به او دادند و گفتند : « ما را معذور دار كه در باغات ما امسال كشمش نشده است . » و به صحبت بسيارى از اكابر و علما رسيده‌اند . و بر منهج سنت و جماعت مىبوده . و بىتكلف و متواضع ، و خير محض او به خاص و عام مىرسيد و پيوسته در دولت خانهء او سفره به مردم گسترده بود . و فىالواقع قدر بندگى او را شناخته بود و حسن كرامت او بر وضيع و شريف ظاهر بود . و هرگز سنت و ادب از او فوت نمىشده . و از آستان مرحمت آن حضرت هيچ آفريده محروم نگشته . و نظر خاص به ملازمان حضرت خلافت پناه خاقانى داشت . چنانچه در ايام فتور همواره دلدارى خلايق مىفرمود كه : خاطر جمع داريد كه عن قريب رايت دولت و عظمت پادشاه اسلام به وفق فتح و ظفر درين خطه نزول خواهد فرمود . و با خواص خود مىگفت كه : « به من نمودند كه عرصهء مملكت آن صاحب كمال همايون و اصل و متواصل گردد . » و عمر شريفش به نود سال رسيده بود . و در آخر سال هشتصد و شصت و دوى هجرى به جوار رحمت ارحم الراحمين پيوست . و مدفن ايشان در قريهء پوران خاصه در تخت‌گاه كه به جهت ايشان ساخته « 1 » شده است . مولانا « 2 » شمس الدين محمد كوسوى وى از اولاد كبار و احفاد بزرگوار كهف الانام منظور نظر ملك علام شيخ الاسلام احمد الجامى قدس سره است . خواجه معين الملة و الدين محمد المشهور به خواجه محمد كوسوى از اقطاب روزگار و مشايخ كبار و ناصح

--> ( 1 ) - ن ك : تعيين يافته قدس سره ( 2 ) - ن ك : خواجه .